သံမဏိပြားများ သံချေးမတက်အောင် ကာကွယ်ရေး

သံမဏိပြားများ၏ အဓိကအားနည်းချက်မှာ သံချေးတက်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ သံသည် လေထဲတွင် အောက်ဆီဂျင်နှင့် ရေတို့နှင့်အတူ လျှပ်စစ်ဓာတ် ဖောက်ပြန်မှုကို ခံရပြီး နီညိုရောင် သံချေးများထွက်သည်။ သံချေးတက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် အဖြစ်များသော နည်းလမ်းများ ပါဝင်သည်။

အပေါ်ယံအကာအကွယ်သည် သံချေးတက်ဆေးဖြန်းခြင်း၊ သွပ်ရည်သုတ်ခြင်း၊ chrome ပွန်းပဲ့ခြင်း စသည်တို့အပါအဝင် တိုက်ရိုက်အကျဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် သွပ်ရည်စတီးလ်စာရွက် (အဖြူရောင်သံချပ်) သည် ကုန်ကျစရိတ်မြင့်မားပြီး ဇင့်အလွှာသည် ဦးစားပေးတိုက်ဖျက်ရန်နှင့် အလွှာကိုကာကွယ်ရန် sacrificial anode အဖြစ်လုပ်ဆောင်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းညှိမှုသည်လည်း အရေးကြီးသည်- ခြောက်သွေ့အောင်ထားပါ၊ စိုထိုင်းဆကို လျှော့ချရန် သို့မဟုတ် သံချေးတက်သည့် စက္ကူ သို့မဟုတ် ချောဆီထုပ်ပိုးမှုထည့်ပါ။ ပြုပြင်ပြီးသား သံမဏိပြား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လက်ကျန်အရည်များနှင့် လက်ချွေးများသည် သံချေးတက်ခြင်းကို အရှိန်မြှင့်နိုင်ပြီး ၎င်းကို သံချေးဆန့်ကျင်ဆီဖြင့် အချိန်မီ သန့်စင်ပြီး ဖုံးအုပ်ထားသင့်သည်။

သံချေးတက်သူများအတွက်သံမဏိ plaစမ်းသပ်၊ သဲစက္ကူ သို့မဟုတ် ချဉ်စိမ်ခြင်းဖြင့် ချေးအနည်းငယ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ ပြင်းထန်သော သံချေးတက်ခြင်းသည် တွင်းများဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ခိုင်ခံ့မှုကို ထိခိုက်စေပြီး ၎င်းကို ဆက်လက်အသုံးပြုနိုင်ခြင်းရှိမရှိ ဂရုတစိုက်အကဲဖြတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ နေ့စဥ်သိုလှောင်မှုအတွင်း စိုစွတ်သောမြေနှင့် တိုက်ရိုက်မထိတွေ့စေရန် စတီးပြားများကို မြှင့်တင်ပြီး လေဝင်လေထွက်ထားရှိသင့်သည်။